یک.....

دو....

سه….
چندین و چند
هر چقدر می شمارم خوابم نمی برد....
من این ستاره های خیالی را...
که از سقف اتاقم....
تا بینهایت خاطرات تو جاری است...
یادش بخیر....
وقتی بودی....
نیازی به شمردن ستاره ها نبود....
اصلا یادم نیست.....
ستاره ای بود یا نبود....
هر چه بود شیرین بود....
حتی بی خوابی بدون شمردن ستاره ها!!!......


نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 اسفند 1390    | توسط: نیلوفر    |    دوست نداری یه یادگاری بذاری؟!!()