ماهى همیشه تشنه ام
در زلال لطف بیكران تو
مى برد مرا بهر كجا كه میل اوست
موج دیدگان مهربان تو
زیر بال مرغكان خنده هایت
زیر آفتاب داغ بوسه هایت
اى زلال پاك  !
جرعه جرعه جرعه میكشم ترا بكام خویش
تا كه پر شود تمام جان من ز جان تو !
اى همیشه خوب
اى همیشه آشنا
هر طرف كه میكنم نگاه
تا همه كرانه هاى دور
عطر و خنده و ترانه میكند شنا
در میان بازوان تو
ماهى همیشه تشنه ام
اى زلال تابناك .
یك نفس اگر مرا بحال خود رها كنى
ماهى تو جان سپرده روى خاك .

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 26 بهمن 1390    | توسط: نیلوفر    |    دوست عزیزم نظر یادت نره...()